تبلیغات
سطلیات - تاملات مصری

امروز:

تاملات مصری

» نوع مطلب : اجتماعی ،




انقلابهای دومینویی عربی که از تونس و مصر و با سرعت زیادی آغاز شده است واقعا فکر همه را مشغول کرده است و در عین حال تشخیص هویت این انقلابها نیز هنوز برای خود معمایی است.

تقریبا عده کثیری از کسانی که باید نظر بدهند و معمولا ما منتظر نظر دادن آنها هستیم هنوز سکوت خود را نشکسته اند. سید حسن نصرالله، رهبران حماس (به عنوان تکه ای از جنبش های اخوان المسلمین) رهبر عالی و پرنفوذ شیعه در ایران، رئیس جمهور پرتحرک و آرمان شعار ایران و... هنوز سکوت خود را نشکسته اند. غرب نیز هنوز دست از ابهام گویی و دوپهلو گویی برنداشته است. فکر می کنم مسئله اصلی این بوده است که همه منتظر بودند ببینند که اولا آیا واقعا این دومینو به راه خواهد افتاد یا خیر. ثانیا تکلیف اولین سوال نیز معلوم شود که ایا این انقلاب هویت جدیدی در بین انقلابها خواهد بود یا از نوع انقلابهایی است که به الگو نیاز دارد؟

دو هفته اخیر در متن انقلاب مصر به عنوان روشنفکرترینهای جهان عرب یعنی مصر به ما ثابت کرد که این انقلاب به دنبال ارائه الگوی جدید انقلاب در جهان نیست و حتما یکی از الگوهای پیشفرض انقلاب در را الگوبرداری خواهد کرد. در مصر (و حتی در تونس که اصلا موقعیت استراتژیک بزرگی ندارد) نشان میدهد همه ایدئولوژیها در هر دو انقلاب دست به عصا راه میروند و دنبال پیدا کردن مزیتهای استراتژیک برای اعلام موضع جدی تر خود هستند. اسلام گرای شناخته شده ای همچون الغنوشی خیلی دست به عصا وارد تونس شده و بسیار محتاطانه تر از آن اعلام موضع کرده است. البرادعی غربگرا هم با احتیاط کامل وارد مصر شده است و سعی می کند با احتیاط کامل اعلام موضع کند. این یعنی در کشورهایی که انقلاب شده است نیز هنوز نسبت به هویت انقلابها ابهام وجود دارد. پس کسانی که با احتیاط اعلام موضع می کنند برای این عمل خود واقعا مُحق هستند.

پس تا آنچه تا بدین جا مهم است این است که:

این انقلاب یک الگوی جدید نیست بلکه به علت نبود رهبران خلاق باید منتظر این باشیم یکی از الگوهای مشهور را دنبال کند.

سه الگو بیشتر برای انقلابی همچون مصر وجود ندارد: اول الگوی انقلاب برای آزادی و دموکراسی و عبور از دیکتاتوری به سوی لیبرال دموکراسی، دوم مبارزات مسلحانه به سبک طالبان و سوم الگوی انقلاب اسلامی به سبک ایران. انقلاب دیگری متصور نیست که مردم بدون رهبر تونس و مصر بخواهند از آن تبعیت کنند.

از این معادله مبارزات طالبانی کاملا منتفی است چرا که مبارزات مسلحانه طالبانی به آن شکلی که در افغانستان رخ داد فعلا نه خواهانی دارد و نه در حوزه استحفاظی الازهر به این سادگی ها پا می گیرد. میماند دو مدعی دیگر یعنی انقلاب اسلامی و غرب. زمین کشورهای عربی و توده های آن برای تحرکات اسلامی آمادگی زیادی دارد اما این بدین معنا نیست که اوضاع کاملا به سود آنهاست. غرب نیز برگ برنده هایی دارد. چنانچه در تونس قبل از آنکه مبارزات ایدئولوژیک پا بگیرد با سرعت خیره کننده ای پیروز شد. به خاطر همین وضعیت تونس به اندازه کافی ایدئولوژیک نشد تا بتواند بستر حرکتهای اسلامی قرار گیرد. درعین حال رفاه و وعده های لیبرال دموکراسی غربی هم برای خود آنقدر وسوسه برانگیز است که غربگرایان جهان اسلام و سکولارهای مسلمانی که سالیان سال آن را در سرزمین های اسلامی و عربی جا داشته اند به این سادگی ها پا پس نکشند تا مسلمانان بنیادگرا زمین را از آن خود کنند. به اینها اضافه کنید قدرت سیاسی و رسانه ای غرب و توان چانه زنی آنها که شدیدا در میدان در حال عمل است.

به هر حال آنچه باید همچنان انجام شود رصد از سوی ماست. ولی حتما رهبران دو جناح مدعی ظرف روزهای آینده به میدان خواهند آمد و مواضع رسمی خود را اعلام خواهند کرد و مواضع آنان نیز حتما برای همه مهم خواهد بود و در نیروی وضعیت انقلابی که در حال تقلید است بسیار مهم خواهد بود. اولین موضع تفصیلی هم احتمالا موضع رهبری ایران در نماز جمعه خواهد بود. منتظرم مواضع ایشان را بدانم تا بفهمم بالاخره اصلی ترین بازیگران زمانه ما چه پیامی برای مصر و تونس دارند تا این معما بیشتر رمزگشایی شود.


نوشته شده در : 1389/11/14  توسط : .    نظرات() .

علیرضا
1390/07/17 09:57 ق.ظ
سلام،شما ببخشید که من اون روز بی خبر رفتم،البته اون ساعتی که من رفتم کلاغام خواب بودن
پاسخ : پس اخوی گرام که قبل از شما پاشده بودند و رفته بودند نان گرفته بودند از دسته نرم تنان بودند که پاشده بودند؟!
D:
شیعه
1389/11/15 02:21 ب.ظ
و این وعده ی خداست:
فان حزب الله هم الغالبون
احمد طالبی
1389/11/15 01:15 ق.ظ
من که نفهمیدم شما بر چه اساسی نتیجه گرفتید که غیر از این سه الگو الگوی دیگه برای ماجرای مصر متصور نیست و اصلا نفهمیدم که چرا ماجرای مصر را یک انقلاب به حساب اوردید. یک نهضتی که نه رهبر مشخص دارد و نه ایدئولوژی معلوم، چجوری انقلاب به حساب میاد؟
چرا نهضت مردم مصر را یک جنبش اجتماعی از جنس جنبشهای جدید به حساب نمیارید در حالی که انطباق زیادی با ویژگی‌های جنبشهای جدید داره؟
رهگذر
1389/11/14 11:47 ب.ظ
بیدار شو عزیزم صبح شده! از توی اون فضایی که توی قم اطراف خودت درست کردی یه ذره بیا بیرون بعد سعی کن یه چرخی هم توی ایران بزنی و با اقشار مختلف مردم ارتباط برقرار کنی شاید حالت بهتر بشه.
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر