تبلیغات
سطلیات - ابتکار عمل لازم است، ابتکار عمل!

امروز:

ابتکار عمل لازم است، ابتکار عمل!



لطفا تا آخر کلام را تحمل کنید. لازمتان می شود.

خدا دنیا را پر کرده است از اجزایی که باید آنها را به هم متصل کنیم تا جورچین عالم جور شود. خیلی از اوقات خدا با ما بازی هوش هم کرده است! همه امتحانات خدا سختی و بلا و از دست دادن ها نیست. خیلی از اوقات امتحان ما همین جورچین هستی است. چیزهایی هست که به آنها نیاز داریم، آنها هم دم دست ماست اما نمیدانیم باید آن را کجا و کنار چه چیزی بگذاریم تا کار کند.
 آدمها در طول این قرنهای متمادی حیاتشان یک چیز را به تجربه درک کرده اند که سعادت اگر بخواهد وصف تک تک افراد باشد خیلی کار سختی نیست و آدمها با تحمل یک دوره سختی 50- 60 ساله میتوانند آن را در عالم آخرت بدست بیاورند. اما دیگر همه فهمیده اند که خدا بازی این دنیا را بازی گروهی قرار داده است و اصلا یک مسابقه گروهی است و تا وقتی همه تیم ما نتوانند خوب بازی کنند از خوب شدن دنیا خبری نیست
ما باید بتوانیم در این مسابقه امکاناتمان را خوب بچینیم. جور ما جور نیست که هزاران سال است طرف مغلوب این مسابقه انسان است و طرف پیروزش ازازیل!
هزاران سال است که ما آدمها، تک روی می کنیم و باعث می شویم تیم ببازد و دارایی ها را از دست برود تا بچه هایمان فقیر تر از قبل به مسابقه ادامه دهند و ... این بازی ادامه دارد!
ما باید سعی کنیم بازی گروهی را از الفبایش دوباره بسازیم. باید بدانیم وقتی پدر ما دست خالی به زمین آدم سرمایه اش چه بود؟ باید سعی کنیم همان دارایی را که اصل دارایی ماست بین خودمان به «اشتراک» بگذاریم. این همان دو کار مهمی است که هنوز به هم وصلشان نکردیم. این از اصلی ترین تستهای هوش خداست!
آنهایی که اهل دقت و ظرافت بوده اند فهمیده اند دارایی که پدر ما آدم با خود به زمین آورد دانایی نبوده. کل مایملک انسانها در زمین «طلب و خواستن» است؛ طلب و خواستن چیزیهایی که ندارند.
ما باید بر سر این سرمایه اصلی مان کمونی و زندگی اشتراکی تشکیل دهیم . زندگی اشتراکی مگر غیر از این است که آدم دارایی هایش را با حق خودش به تنهایی نداند و همقطاران را در آن صاحب حق بداند؟

باید به جای هم دعا کنیم. باید هر کسی که فرصت انجام کار خوبی را به او میدهند، به جای همه «نیت» کند! باید هر کار بدی را که به آن ناچار می شد آن را از طرف ابلیس نیت کند! وقتی غذای پاکی بدستمان میرسد باید هر لقمه اش را به نیت یکی از کسانی که به آن لقمه حلال نیاز دارد بخوریم؛ حتی آنهایی که الان به ظاهر به آن نیاز ندارند! همه هم قطاران به این لقمه نیاز دارند، مخصوصا آنهایی که کمتر این لقمه ها را بدست می آورند. نباید تنهایی بخوریم. نیابد ساده باشیم. تنهایی خوردن باعث می شود باز هم شکست بخوریم. آن وقت این همه سختی که تحمل کردیم دوباره به باد برود! اینها روزی همه هم قطاران است که دست ما رسیده است. همه آنهایی که هم قطار ما هستند و یا دلشان در قطار ماست اما بلیط دستشان نرسید و جا ماندند!

***
محرم یک سفره پر بار استثنایی است. هر دستی که به سینه تان می زنید  به جای همه آنهایی که به هر دلیل نمی توانند سر سفره محرم باشند بزنید. این سفره سرمایه است. اگر طمع کنید و همه را در صندوق خانه خودتان جمع کنید نمیتوانید امنیت آن را حفظ کنید. «ازازیل» کارش همین است. راه از بین بردن سرمایه های شما را به رقبای شما یاد می دهد! تقسیم کنید روزی سر این سفره را و هر تکه اش را به کسی بسپارید. اینطور امن تر است.
به قوی ترهای گروه هم فکر کنید. آنها زیر ذره بین و برنامه ریزی رقیب هستند و هر لحظه به حمایت شما نیاز دارند. قوی بودن به معنای آن نیست که اعضای تیم آنها را تنها بگذارند یا بار همه تیم را بر گرده آنها بگذارند. قوی بودن آنها یعنی اینکه میتوانند تمام کننده باشند ولی نه اینکه از اول تا آخر آنها بدوند و ما یک گوشه زمین بنشینیم و تماشا کنیم! به جای آنها بیشتر سینه بزنید. اصلا بالاتر، اشکهایتان را برای آنها کنار بگذارید. سرمایه های اصلی را باید خرج آدمهای اصلی کرد.
بیاید با این کار ابتکار عمل مسابقه را بدست بگیریم!


نوشته شده در : 1389/09/10  توسط : .    نظرات() .

نسیم سحری
1389/09/19 02:30 ب.ظ
این عکسه خیلی قشنگ بود
خیلی
چارپاره
1389/09/14 12:38 ق.ظ
بزرگی میگفت : آدم بودن به این است که خودت باشی،حتی تقلای در خوب بودن خوب نیست ، فتامل
قطره از دریا
1389/09/13 02:13 ق.ظ
این مطلب چقدر مرا یاد ملک سلیمان انداخت. چقدر. چقدر...
یاد روزی که به جز سینه های خالی از کدورت سلاحی نداریم...
پاسخ : جالب اینه که من هم وقتی داشتم ملک سلیمان را میدیدم به این فکر می کردم که چقدر این فیلم میتواند به این محتوایی که 7 سال است برای آن مطالعات جدی داشته ام جامعه را نزدیک کند. نگاه «جبهه تاریخی!»
ناصحین89
1389/09/12 02:34 ب.ظ
یک گیلاس شراب با طناب دار اضافی
به روزیم
دو دانشجوی حرف دار
1389/09/11 10:55 ب.ظ
سلام.
دیری است که مطالبتان را می خوانم.

امروز توی گودر هم پیروی از شما را شروع کردم! یعنی Follower شدم.

دستتان پرقوتت ، تلاشتان مداوم...
دیمزن
1389/09/11 02:35 ب.ظ
امسال به جای ما هم سینه بزنید . ما هم به جای هم حسرت می خوریم. كه قدر عافیت كسی داند كه....
به فكر انداخت مرا. جالب بود. اینكه به فكر قوی تر ها هم باشیم.
ممنون كه ما را فراموش نكرده اید.
بانو بدون او
1389/09/10 09:45 ب.ظ
سلام و نور

با خواندن این نوشته زیبا...به یاد این افتادم که ما همه کثرتی هستیم که باید با هم به یک وحدت برسیم.

قشنگ بود...

یک پیشنهاد: این نوشته تان در مورد سطلیات که سمت چپ قرار دارد...بهتر نیست به جای مرحوم آوینی بنویسید شهید...؟

پاسخ : از تذکر به جای شما تشکر می کنم. اصلاحات انجام شد.
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر